పరమహంస యోగానందగారి ఒక యోగి ఆత్మకథ” లో నేను గుర్తించగలిగిన“ (ఆకర్షించిన) కొన్ని జ్ఞాన సుధా వాక్కులు……__/\__

పరమహంస యోగానందగారి “ఒక యోగి ఆత్మకథ” లో నేను గుర్తించగలిగిన (ఆకర్షించిన) కొన్ని జ్ఞాన సుధా వాక్కులు……__/\__

September 21, 2014 at 9:38pm

పరమహంస యోగానందగారి“ఒక యోగి ఆత్మకథ” లో నేనుగుర్తించగలిగిన  (ఆకర్షించిన)కొన్ని  జ్ఞాన సుధా వాక్కులు……

ఓం శ్రీ గురుభ్యోనమః __/\__

• మామూలుగా ఇట్టే మరుపుకు వచ్చే ఈ తొలి (బాల్యంలోనివి) విజయాలే ఆత్మ విశ్వాసానికిసహజమైన ప్రాతిపదికలవుతాయి. (కనుక తల్లిదండ్రులు దీని పట్ల శ్రద్ధ వహించడము చాలాఅవసరమన్నది తెలుస్తున్నది.)
• వాళ్ళలో ( మా అమ్మా నాన్నా) ఒకరిమీద ఒకరికి ఉన్న ప్రేమ ప్రశాంతమైనదీ గంభీరమైనదీ; హుందాతనమున్న ఆ ప్రేమలో అల్పత్వానికి తావు లేదు. (ఇదీ తల్లిదండ్రులముగుర్తుంచుకోవలసిన విషయమనిపించింది)
• అన్నిటి విషయంలోనూ సమదృష్టి సాధించాలని తలిచేవాడు లాభం వచ్చినపుడుపొంగిపోడు, నష్టం వచ్చినపుడు కుంగిపోడు.  ఈ లోకంలోకి వచ్చేటప్పుడు మనిషి డబ్బులేకుండానే వస్తాడనీ, పోయేటప్పుడు ఒక్క రూపాయి కూడా పట్టుకుపోడనీ అతనికి తెలిసిఉంటుంది. – దీన్ని ఆచరించడానికి నేను చేస్తున్న నా చిరుప్రయత్నంలో ఆ సర్వేశ్వరుడుఎంతవరకు కరుణిస్తాడో మరి!!!
• ఈ అహంకారం (నేను చేస్తున్నాననే భావన) అన్నది ద్వంద్వానికి లేదా, మనిషికీ అతన్నిసృష్టించినవాడికీ మధ్య గోచరించే వేరుపాటుకు మూలకారణం.  ఈ అహంకారం మానవుల్నిమాయలో పడెస్తుంది; దాని వల్ల కర్తే (అహం) ‘కర్మ’గా మిథ్యారూపంలో కనిపిస్తాడు.  ఒకరుసృష్టిస్తే ఏర్పడ్డవాళ్ళు తామే సృష్టికర్తలమని ఊహించుకుంటారు.
• తామసిక కామాలనే ఈ యోధులు, మనల్ని అందరినీ హతమార్చడానికి చూస్తుంటారు.  తనఆదర్శాల్ని భూస్థాపితంచేసి సాధారణ ప్రారబ్ధానికి తలవంచినవాడు ఆలోచనా శూన్యుడు.  అతడు నిర్వీర్యుడుగాను, మూర్ఖుడుగాను, అవమానకరుడుగాను తప్ప మరో రకంగాకనిపిస్తాడా?
• నీ మనస్సులో ఉన్నది పక్కకి పెట్టెయ్యడం (స్వార్థంతో కూడిన కోరికలు, ఆశయాలు); నీ చేతిలోఉన్నది ఉదారంగ ఇతరులకు ఇవ్వడం; ఆపదలు పిడిగుద్దులు వేస్తున్నప్పుడు ఏనాడుచలించకపోవడం!ధార్మిక జీవనము - అబూ సయీద్ – పారశీక మార్మికుడు
• లోపల తిరిగే క్రూరమృగాల్ని (మానవుల కోరికలనే అడవుల్లో తిరిగే పులులు- మనో వికారాలు) జయించు.

• మానవమనస్సనే అడవుల్లో సంచరించే అజ్ఞానమృగాల్ని అణచడం నేర్చుకో.
• ప్రక్రియే లక్ష్యమనుకుని పొరపాటుపడకు.- ధ్యానంకన్నా భగవంతుణ్ణే ఎక్కువ ప్రేమించాలి.
• భగవంతుడు ఏర్పరిచిన జీవిత క్రమం, భీమా కంపెనీకంటే కూడా తెలివిగా మన భవిష్యత్తునుఅమిర్చి ఉంచుతుంది.
• ఏమీ సాధించకుండా, సంఘర్షణకు నిరాకరించే దుర్భలుడికి త్యాగంచెయ్యడానికి ఏమీ ఉండనేఉండదు.  కష్టించి పనిచేసి జయం పొందినవాడే విజయవంతమైన తన అనుభవ ఫలాల్నిప్రపంచానికి అందించి దాన్ని సుసంపన్నం చేయగలడు.
• భ్రాంతులకు వెనక ఉండే సత్యసూత్రాల్ని బయల్పరచగల నిజమైన ప్రయోగశాల మనస్సు.
• నీ భయానికి కారణమైన దానికి ఎదుటపడి చూడు; అది నిన్నింక ఇబ్బంది పెట్టదు.
• మోహం మనుషుల్ని గుడ్డివాళ్ళని చేస్తుంది. మనం కోరుకొనే వస్తువు చుట్టూ అది, ఊహాకల్పితమైన అందమైన ఆకర్షణ ఒకటి ఏర్పరుస్తుంది.
• మంచివి, ప్రోత్సహకరాలయిన సూచనలు పిల్లల సూక్ష్మగ్రహణ శక్తిగల చెవులకు ఎక్కేటట్టుచెయ్యాలి.  వాళ్ళకు చిన్నప్పుడు ఏర్పడే అభిప్రాయాలు లోతుగా నాటుకొని చాలాకాలం ఉంటాయి.
• నీకున్నదాంట్లోనే సుఖంగా ఉండు.  విచ్చలవిడిగా ఖర్చుచేస్తే తరువాత దుఃఖపడతావు.
• తమ ఆలోచనల్ని, మాటలనే బాహ్యమైన దుస్తులు ధరించడానికి అనుమతించేముందుఆయన (శ్రీయుక్తేశ్వర్ జీ),విచక్షణ అనే సున్నితపు త్రాసులో తూచేవారు.
• విశ్వాసఘాతుకుడైన స్నేహితుడిలాంటిది శరీరం.  దానికి ఇయ్యవలసినంత మట్టుకే ఇయ్యండి; అంతకు మించి వద్దు.  
• కష్టం, సుఖం అనేవి అస్థిరమైనవి.  ఈ ద్వంద్వాలప్రాబల్యం నుంచి బయటపడడానికి ప్రయత్నిస్తూనే వాటి నన్నిటినీ నిబ్బరంగా ఓర్చుకోండి.

• జబ్బు స్వస్థతా కూడా ప్రవేశించే ద్వారం ఊహ, మీకు జబ్బుగా ఉన్నప్పుడయినా సరే, జబ్బు అనేవాస్తవాన్ని నమ్మకండి; గుర్తింపు పొందని ఆ సందర్శకుడు పలాయనం చిత్తగిస్తాడు !
• చిత్తశుద్ధి లేని సభ్యత నిర్జీవమైన సుందరాంగి వంటిది.
• సభ్యతలేని ఋజుత్వం, వైద్యుడికత్తిలాగ, పనికి వచ్చేదే కాని అప్రియమైనది.  మర్యాదతో కూడిననిష్కాపట్యం సహాయకరమైనదే కాక, ప్రశంసనీయమైనది కూడా.
• ఈ భూమిమీద ఉచితంగా లభించే గాలి పీలుస్తున్నంత కాలం, కృతజ్ఞతాపూర్వకమైన సేవ చెయ్యవలసిన బాధ్యత మనమీద ఉంటుంది. ఊపిరి అవసరంలేని సమాధిస్థితిని పూర్తిగా సాధించినవాడు మాత్రమే ప్రాపంచికవిధులనుంచి విముక్తి పొందుతాడు.
• అహంకారం పోయిన తరువాతే భగవత్ప్రవేశానికి అవరోధాలు లేని మార్గమేర్పడుతుంది.  స్వార్ధంతో బండబారిన గుండెల్లోకి చొరబారడానికి దేవుడు చేసే ప్రయత్నం వృథాయేఅవుతుంది.
• మెత్తని మందలింపులకే ఎదురుతిరిగే సున్నితమైన మానసిక బలహీనతలు, సున్నితంగాతాకేలోగానే ఎదురుతిరిగే, రుజాగ్రస్తమైన శరిరావయవాల వంటివి.
• అహంకారం చొరబారిన మానవులు అనే ముడిఖనిజాన్ని మార్చడానికి పూనుకొన్న గురువేనిజంగా ధైర్యశాలి!
• యోగ్యుడైన నాయకుడికి సేవ చెయాలన్న కోరికే కాని అధికారం చలాయించాలన్న కోరిక ఉండదు.
• ఇంద్రియ ప్రలోభాలు ఎప్పటికీ పచ్చగా ఉండే గన్నేరు మొక్కలాంటివి; సువాసన వెదజల్లుతూ, గులాబి వన్నెపూలు గల ఆ మొక్కలో ప్రతి భాగమూ విషపూరితమైనది.
• స్వస్థత చేకూర్చే లోకం లోలోపల ఉంటుంది; ఏ సుఖంకోసం బయట వెయ్యివైపుల మనంగుడ్డిగా వెతుకుతూ ఉంటామో ఆ సుఖం, ఆ లోకంలో ప్రకాశిస్తూ ఉంటుంది.
• తీక్షణమైన బుద్ధి రెండువైపులా పదునున్న కత్తిలాంటిది.  దాన్ని కత్తిలా నిర్మాణాత్మకంగాఅజ్ఞానమనే కురుపును కొయ్యడానికి కాని, విధ్వంసాత్మకంగా తల తెగ్గోసుకోవడానికి కానిఉపయోగించవచ్చు.
• అసహ్యమైన బురదలో పొర్లాడుతున్నప్పుడు, ప్రపంచపు సూక్ష్మసుగంధాలు వాళ్ళకు సోకవు.  పాంచభౌతిక సుఖాలకు లోబడ్డ మనిషికి సున్నితమైన విచక్షణలన్నీ నశిస్తాయి.
• చెడ్ద కోరికల్ని ఇప్పుడు నాశనం చెయ్యి; లేకపోతేఅవి, నీ సూక్ష్మశరీరం భౌతికకోశంనుంచివిడివడ్డ తరువాత కూడా నీతోనే ఉంటాయి.
• శరీరం, వాటిని (కోరికల్ని) నిగ్రహించలేనంత బలహీనంగా ఉన్నప్పటికీ మనస్సు ఎప్పుడూనిరోధిస్తూ ఉండాలి.  వాటి ఆకర్షణ కనక, క్రూరమైన శక్తితో నీమీద దాడి చేస్తున్నట్లయితేనిష్పాక్షిక విశ్లేషణతోనూ అజేయమైన సంకల్పబలంతోనూ దాన్ని జయించాలి.  ప్రకృతిసహజమైన ప్రతి వాంఛనూ జయింపవచ్చు.
• మీ శక్తుల్ని పదిలపరుచుకోండి.  ఇంద్రియాలనే ఉపనదులన్నింటినీ తనలో కలుపుకొనే విశాలమైన మహాసముద్రంలా ఉండండి. 
• ప్రతి నిత్యం మళ్ళీ మళ్ళీ కలిగే ఇంద్రియవాంఛలు మీ అంతరంగంలో ఉన్న శాంతిని తొలిచేస్తాయి.  అవి జలాశయానికున్న బెజ్జాలలాంటివి; దానిలోని అమృతతుల్యమైన జలాన్ని భౌతికత్వమనే ఎడారి నేలలో వ్యర్థమయ్యేట్టు చేస్తాయవి.
• చెడుకోరిక తాలుకు బలీయమైన ప్రచోదకప్రేరణ మానవుడి సంతోషానికి మహాశత్రవు. 
• ఆత్మనిగ్రహ సింహంలా ఈ ప్రపంచంలో తిరగండి; ఇంద్రియ దౌర్బల్యాలనే కప్పలు మిమ్మల్ని లోకువకట్టి ఆటపట్టించకుండా చూసుకోండి!

• దైవసాక్షాత్కారం పొందడమంటే అన్ని దుఃఖాలికీ అంత్యక్రియ జరిపించడమే నన్న సంగతిగుర్తుంచుకోండి.

• పెద్ద పెద్ద మాటలు వాడడం, ఒక విషయం బాగా అవగాహనచేసుకోడం ఒకటేననిపొరబడకండి.
• కొందరు ఇతరుల తలలు తెగ్గోసి తాము ఎత్తుగా కనబడాలని చూస్తారు!
• కోపం నిదానంగా వచ్చేవాడు బలవంతుడికన్నా బలిష్ఠుడు; తన ఆత్మను తానుపాలించుకొనేవాడు ఒక పట్నాన్ని పట్టుకున్న వాడికన్నా గొప్పవాడు.- సామెతలు 16:32(బైబిలు)

• కోపం, అహంభావం అనే ఆంతరిక దుర్గాల్ని కూలగొట్టడంమే (వాటి పతనమే) మానవుడిఔన్నత్యానికి నిదర్శనం.
• కోపమన్నది తీరని కోరికలవల్లే పుడుతుంది.
• బాహ్య కామనలు మనని లోపలున్న స్వర్గం నుంచి తరిమేస్తాయి; అవి కేవలంఆత్మానందపాత్రను అభినయించే మిథ్యాసుఖాల్ని మాత్రమే చేకూరుస్తాయి.  పోయిన స్వర్గాన్నిదైవధ్యానం ద్వారా తొందరగా తిరిగి పొందడం జరుగుతుంది.
• నీవు దేవుణ్ణి నీ వేసవి (పడుచుతనం) అతిథిగా ఉండమని ఆహ్వానించకపోతే, నీ జీవితపుచలికాలం (ముసలితనం) లో ఆయన నీ దగ్గరికి రాడు. (లాహరీ మహాశయులు)
• ఇసకా పంచదారల మిశ్రమంలాగ ఈ భూమిమీద ఉన్న ప్రతీదీ మిశ్రమ స్వభావం కలిగినదే.  పంచదార మాత్రమే తీసుకుని ఇసకను ముట్టకుండా వదిలేసే తెలివైన చీమ మాదిరిగా ఉండు. (బాబాజీ మహాశయులు)
• చెడును విషం కలిపిన తేనెతో పోల్చవచ్చు; అది మనకి మోహం పుట్టిస్తుంది,కాని అందులో మృత్యువు పొంచి ఉంది.
• చెడును మంచితోనూ, విచారాన్ని సంతోషంతోనూ, కౄరత్వాన్ని దయతోనూ, అజ్ఞానాన్ని జ్ఞానంతోనూ జయించు.

శ్రీ చిద్విలాస శతకము-శ్రీమతి స్వర్ణ లక్ష్మీకాంతమ్మ,(1984)

శ్రీ చిద్విలాస శతకము రచనః శ్రీమతి స్వర్ణ లక్ష్మీకాంతమ్మ, నందనవనము - 523121 ప్రచురణః శ్రీ సాయీ నిలయమ్, చెరువు-522113 (1984)

July 19, 2014 at 10:34am

ఓమ్ శ్రీసాయీ నాధాయ నమః __/\__

శ్రీ చిద్విలాస శతకము

రచనః శ్రీమతి స్వర్ణలక్ష్మీకాంతమ్మ, నందనవనము - 523121

ప్రచురణః శ్రీ సాయీ నిలయమ్, చెరువు-522113(1984)

శ్రీకరంబగు ‘భారత సీమ’యందు

భక్త సంరక్షణార్ధమై పరమపురుష!

రూపుదాల్చితివట నీవరూపివయ్యు

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస! (౦౦1)గ

అల్పమౌ విద్యనేర్చిన యతివచేత

కవితలల్లించు కొనుచున్న ఘనుడవీవు

నీమహాత్మ్యమువర్ణింప, నేర్పునిమ్ము

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస! (౦౦2)

భక్తమందార! ఘనధీర! పాపదూర!

సుజన సంరక్ష! శ్రీవక్ష! సురవిపక్ష!

రక్షమాం పాహిసర్వేశ! రక్ష రక్ష!

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస! (౦౦3) ||02-07-2014||

తల్లి వగుదువు జగతికి తండ్రివీవ!

గురువు దైవంబు సర్వంబు నీవయగుదు

వనుచు భజియించు చుంటి నియదినంబు

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస! (౦౦4)

ఏమి సుకృతమొ! నీ కృప యీశరీర

మమరినది, దీనినీసేవ కర్పణముగఁ

జేతు; మోహము విడనాడి చింతలేక

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస! (౦౦5)

భక్తనందలాల్ జమున దంపతులకీవు

‘పత్రి’యను పల్లెలో బుట్టి భక్తవరుల

కోర్కె లీడేర్చు చుంటివి కూర్మితోడ

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస! (౦౦6) ||03-07-2014||

ప్రేమతో నిన్ను రెండేడ్లు పెంచి వారు

యొక ఫకీరుకు నిన్నీయ యుత్సకతన

పెరిగినా వట మూడేండ్లు ప్రియముమీర

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస!(౦౦7)

అంత్యకాలము గుర్తించి యా ఫకీరు

“గురుని కర్పింపు మీసుతుగొంచు బోయి”

యంచు తన భార్యతో బల్కె యాదరమున

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస!(౦౦8)

పుణ్యవతియగు యాలేమ పూజ్యుడైన

‘వేంకుశుం’డనుగురుఁజేరి వేడ్కనిన్ను

శిష్యునిగ జేసి యా తల్లిజెందె ముక్తి

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస! (౦౦9) ||04-07-2014||

పదియు రెండేడ్లు గురువును భక్తితోడ

సేవజేసిన ఫలముగా సిద్ధపురుష!

దైవమైతివి మముఁగావ ధరణియందు

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస! (010)

ఇటుకరాతిని విసరిన కటికవాని

బారి పడకుండ నిన్ను కాపాడినాడు!

వేంకుశుండెంత పుణ్యుడో పృధివియందు

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస!(౦11)

నీకు కీడు దలంచిన నీచుడపుడె

మృతినిఁ బొందగ, బ్రతికించి మేలు గూర్చ

గురు కృపామహిమయు భువికెరుక పడియె

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస! (౦12) ||14-07-2014||

గురువు నీకిచ్చె నిటుకను గుర్తుగాను

తలకు నొక గుడ్డను రక్షగా తాను గట్టె;

ప్రాణ్సమముగా వాటి గాపాడినావు!

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస! (౦13)

ఏమి తపములు చేసితో! యెచ్చటెచట

దిరిగి నాడవొ, యేరికి తెలియ రాదు

కనబడితివీవు ‘చాందుబాయ్’ కతన మాకు

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస! (౦14)

నిప్పు నీరును సృజియించి నీదుశక్తి

దెల్పి యశ్వమునందించి దివ్య కృపను

చేరినావట వానితో షిరిడిపురము

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస!(౦15) ||15-07-2014||

“బాబ్! సాయి! ఆయ్!” అనుచు పలికినాడు

నామమే లేని నీకొక నామ మొసగి

ధన్యుడయ్యె “మహల్సాజి” ధరణియందు

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస! (౦16) 

నీ వొక ఫకీరు వంచును నిశ్చయించి

హైందవాలయ మున కేగ నడ్డు పడుచు

తరుము పుజారి నీదు బోధల నెరింగె

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస! (౦17)

జాతి, మత, వర్గ బేధముల్ సరకుగొనకు

డందఱును దైవ సంతతి యనుచు దెలిపి

నిర్మల ప్రేమ గరిపిన కర్మ రహిత!

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస! (౦18) ||16-07-2014||

భక్త జన రక్షణార్ధమై పరమ పురుష!

పాడుపడిన మసీదులో పదిలముగను

అరువదేడులు నివసించిత తనఘ చరిత!

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస! (౦19)

పంచభూతాత్మకంబగు ప్రకృతి కాంత

సకల జీవుల బెంచుపనన్ సరణి దెలుప

నెలమి యైదిండ్ల లోబిక్ష మెత్తినావు

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస! (౦20)

వర్తకులు నూనె లేదన వాదపడక

జలము నింపి ప్రమిదలను వెలుగఁజేసి

వారియహమును బాపినవాడవీవు

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస! (౦21) ||17-7-2014||

నీకు నీడ నొసంగిన నింబవృక్ష

మవని తనచేదువిడనాడి మధురమైన

రుచిని యందించు భక్తవరులకు నేడు!

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస! (౦22)

అష్ట సిద్ధులు నీ గురునాజ్ఞ చేత

సేవ లొనరింప నినుడాయ చిత్తమందు

వాటి మాటదలంపని వాడవీవు!

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస! (౦23)

ఎందరెందరొ భక్తులు యిష్టమొప్ప

పూజలొనరించి ముక్తిని బొందినారు

యిహ పరంబుల యిష్టార్ధ మిచ్చెదవట

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస! (౦24) ||18-07-2014||

ధునిని వెల్గించి భక్తుల దోషములను

కట్టెలను దానియందుంచి కాల్చివైచి,

నిర్మలుల జేసి! ధర్మంబు నేర్పినావు

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస! (౦25)

నాల్గువర్ణాలవారికి నాల్గువిధము

లైన పురుషార్ధముల నిచ్చు నట్టి తల్లి

“ద్వారకామాయి” యని నీవు పలికినావు

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస! (౦26)

మూడునాళ్ళు సమాధిలో మునిగియుండి

“చూచి వచ్చితి ‘నల్లా’ను సుఖముగాను

భయపడకు డంచు” పల్కిన ప్రభుడవీవు!

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస! (౦27) ||19-07-2014||

గాఢ విశ్వాసమును యోర్పు గలిగియుండి

నిశ్చలంబగు మనసున నిన్ను నిలిపి,

సేవలొనరించు వారికి చెందదఘము

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస! (౦28)

సర్వరూపాలు నీవని చాటుకొరకు

శునక రూపముతోడ యచ్చోటకేగి

కాశినాధుకు జ్ఞానము గరిపినావు

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస!(౦29)

గంగ నాపాదములయందు గలదు రమ్ము

స్నానమొనరింపుమంచును సాదరముగ

దాస గాణూకు నొసగవే దర్శనమ్ము

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస!(౦30) ||20-07-2014||

బాహ్య సౌందర్యమందలి భ్రమయదేల

ఆత్మసౌందర్యమును గనుమయ్య యంచు

నీవు ‘నానాకు’బోధించి నావుగాదె

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస!(౦31)

మూఢులై షిర్డివాసులు ముప్పదేండ్లు

పిచ్చివానిగ నిన్నెంచి పిదప నెఱిగె

సర్వజగతినిఁ బాలించు సామి వనుచు

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస!(౦32)

ప్రసవవేదబన జెందెడి భక్తురాలు

“మీనతాయిని” రక్షించి మేలుగూర్ప

బండి నడిపించి, వుధిని జేర్పంగలేదె!

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస!(౦33) ||21-07-2014||

ఎవ్వరేరీతి యేరూప మెంచి నిన్ను

భక్తి పూజ సల్పుదురొ యవ్వారి బ్రోవ

అట్టి రూపంబు దాల్చితివంట నీవు!

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస! (౦34)

భక్త ‘కాకాను’ మేకను బలి యొసంగు

మనుచు యాజ్ఞను విధియించి యతని యందు

గల్గు గురినిష్ఠ దెలిపితే ఘనమటంచు

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస! (౦35)

మేను విడనాడితను భీతి మీకు వలదు

నా సమాధిన వసియించి నమ్మకముగ

రక్షణ మొసంగెదంటివి దీక్షఁ బూని

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస!(౦36) ||22-07-2014||

పరిమళము జిమ్ము చున్నట్టి పారిజాత

పుష్పమైనను, మరిగడ్డి పూవునైన

సమముగా స్వీకరించెడి స్వామి వీవు

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస!(౦37)

సాయి యని పల్కినంతనె సరసజేరి

అభయమిడుచున్న దివ్యాత్మవయ్య నీవు

యిలను నినునమ్ము వారలకేమి కొదువ

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస!(౦38)

సచ్చిదానంద సద్గురు సాయినాధ!

నాదుహృత్పద్మ మందు నీపాదములను

నిత్య మభిషేక మునుజేయ నేర్పు నిమ్ము!

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస!(౦39) ||23-07-2014||

భవ భయంబను వ్యాధిచే బహువిధాల

భ్రమల బొందుచు కుందుచు బ్రతుకుచుంటి

రోగనిర్మూలనముఁ జేసి బ్రోవగదవె!

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస!(౦40)

జీవితము నిజముగ యండమావి యనుచు

తలపలేక వాస్తవమును తెలియలేక

మరచి చరియించు మమ్ముల మరువకోయి

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస!(౦41)

కోర భోగముల్ భాగ్యముల్ కోరబోను

కోర స్వర్గ సుఖంబులు కోరముక్తి;

కోరెదను నీదుపదసేవ కొదువలేక;

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస!(౦42) ||24-07-2014||

జగతి సృష్టించి, పోషింపఁ జాలియుండి

చిరుగుచొక్కాను ధరియించి చిత్రముగను

భిక్షగొనుచు జీవించిన విశ్వవంద్య!

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస!(౦43) 

అగ్ని-వాయువు-జలమును-అవని-దివియు

నీదు నాజ్ఞకు లోనయి నిలిచియుండు;

అల్పులగు మానవాళినిన్నరయదకట

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస!(౦44) 

గుణములను గూడియుండు సద్గుణివినీవు

గుణములెరుగని యట్టి నిర్గుణివినీవు

సగుణ నిర్గుణములలోని సత్యమీవు

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస!(౦45) ||25-07-2014|| 

తపము-యజ్ఞము-దానము-ధర్మములను

సలుపగా శక్తిలేకనే సతమతమయి,

నీవె దిక్కని సేవింప నిలచియుంటి

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస!(౦46)

ఆదిమధ్యాంతములులేక నలరునట్టి

నిన్ను పూజించి కీర్తించి నిన్ను దెలియ,

నన్యమగు వస్తువున్నదే అవనియందు?

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస!(౦47) 

కరుణకు నివాస మయ్యె నీ కన్ను దోయి

అవ్యయానంద సాగర మయ్యె హృదయ

మరయ మోక్షమే గూర్చు నీచరణ యుగళి

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస!(౦48) ||26-07-2014||

జీవుడే దేవుడంచును చెప్పవింటి

సగుణుడే నిర్గుణుండని చదువవింటి

భావమందున నినుగని బ్రదుకుచుంటి

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస!(౦49)

మట్టికుండను బోలినమాయ దేహ

మేక్షణంబున వ్రయ్యలై యిలనుబడునొ

తెలియ జాలని దీనుల దిక్కునీవె!

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస!(౦50)

విత్తనమునుండి వృక్షము వెలసినట్లు

సర్వజగములు నీనుండి జాలువారు

నీవె జీవము-దైవము-నీవె ప్రకృతి

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస!(౦51)||27-07-2014||

కులము-జాతియు-వర్ణమున్-కువలయమున

కల్పనయెగాని నిజమేమి గలదు దాన

సర్వమునకును మూలమౌ సత్యమీవు

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస!(౦52)

ప్రాణమును-బుద్ధి-దేహము-భావములును

వీని కాధారమై యొప్పు విమలమైన

యాత్మ వీవంచు తెలియగ నదియె శాంతి

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస!(౦53)

సత్యముగ కనుపించు నీ జగతియందు

మోహబంధముగల్పించి ముక్తి పథము

దొలగి చరియింప నీయకు తోయజాక్ష

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస!(౦54) ||29-07-2014||

నీపదస్పర్శచే రాయినెలత యయ్యె

నీ పదముదాకి గంగ పునీతయయ్యె

నీపదాబ్జమె ముక్తికి నిలయమయ్యె

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస! (౦55)

సర్వధర్మాలు వచియించు సత్యమీవు

సర్వజీవుల నివసించు సాక్షివీవు

సర్వమత భావములయందు సారమీవు

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస!(౦56)

దివ్యతేజోవిరాజ! నీదీప్తులందు

కరగుచున్నది నయహంకారమెల్ల

నిర్మలత్వము నాలోన నింపుమింక

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస!(౦57)||30-07-2014||

ప్రేమయే రూపుదాల్చిన ప్రియతముడవు
విశ్వమంతయు నీ ప్రేమవీక్షణముల
ఫలముగా నుద్భవించెను భవ్యచరిత!
షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస! (౦58)
నీదు మది నిక్కముగ దయానిలయమేని
నీవు లోకాల పాలించు నేతవేని
నన్ను నీలోన జేర్చు మపన్న శరణ;
షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస! (౦59)
నాదు భావము వాక్కును నాదు తనువు
నాదు చేతయు జీవము నాదు శక్తి
అన్నియును నీవె యైన నేనున్న దెచట?
షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస! (౦60)||31-07-2014||

కరుణ గంగా ప్రవాహమై కనులనుండి

పొంగి పొరలుచున్నదో పుణ్యపురుష

స్నాన మొనరించి దాన ప్రశాంత నగుదు

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస!(౦61)

కలిమి బలములు దప్పిన కాలమందు

యెదను నెలకొంటి వింత నాకేమికొదువ;

సదమలాత్మ! పరంధామ! సాయిరామ!

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస!(౦62)

చేయి బట్టుక నన్ను నీ చేంతజేర్చు

కొనగ జూచుచునుంటిని; కుటిలమతిని

పెనుగులాడుదు విషయ సంప్రీతికొరకు

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస!(౦63)||01-08-2014||

నీదు దృక్కుల నా దృష్టి నిలువనిమ్ము

నీదు బోధలు న మది నెరవ నిమ్ము

నీదు చేతలు కనుగొను నేర్పు నిమ్ము

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస!(౦64)

మధుర మకరందమును గొను మధువ మెట్లు

పొదలదరిజేరి యెంతయు ముదముఁజెందు!

నెమ్మి శాంతి నీపొద సన్నిధిని కందు!

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస!(౦65)

మకరికిని జిక్కి వెతజెందు మదకరివలె

దేహమును కట్టువడికడు దీననైతి

వేదనను బాపి రక్షింప వేగరమ్ము

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస!(౦66)||02-08-2014||

సురుచిరానంద దరహాస సుందరాస్య!

మధురమంజుల శబ్దార్థ మహితవేద్య!

భూతహృదయాధివాస! ప్రభో! పరేశ!

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస!(౦67)

ఈషణత్రయుములజిక్కి యెల్ల బ్రతుకు

నర్పణముజేసి వంచితనైతినయ్య

దేహమును వీడుతరి నిన్ను దెలియుటెట్లు?

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస!(౦68)

మానసంబను గిన్నెలో మధురమైన

ప్రేమయను పాయసంబుంచి వేచియుంటి

స్వీకరింపగ జాగేల? వేగరమ్ము

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస!(౦69)||03-08-2014||

కామరోషాదు లనియెడి సామజములు

మానస సరోవరంబున మసలుచుండి

కలతపరచుచు నున్నవి కావుమయ్య

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస!(౦70)

అంధకారము బోలు మోహంబునందు

కాంతిగనరాకతిరిగితి, శాంతిలేదు;

జ్ఞానకాంతుల బ్రసరించి సాకుమయ్య

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస!(౦71)

ద్వారకామాయి మందిరావరణ మందు

దోయిలొగ్గితి, నిలిచితి, దోషిననుచు

నెంచబోకుము, చేయూత నిమ్ము! రమ్ము!

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస!(౦72)||04-08-2014||

ఆర్తు-డర్దార్థిజీజ్ఞాసులైన వారి

కోర్కెలు సఫలంబుగ రూపు గొనగ నీవు

సంతసము గూర్చు చుందువు సత్వరముగ

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస!(౦73)

ఏమి విద్యలు నేర్పెనో యెఱుగ గుహుడు

ఏమి తపము లొనర్చెనో యెఱుగ శబరి?

నీదుసన్నిధి జేరిరి నేర్పుజూపి;

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస!(౦74)

గురువు కృపగల్గ మూర్ఖుడు కోవిదుడగు

గురువు కృపగల్గ భువి శాంతికుదురుకొనును!

గురువు కృపగల్గ జీవికి కొదువయేమి?

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస!(౦75)||05-08-2014||

మౌనమే శాంతి నిచ్చునన్ మాటదెల్పి

మౌనమే మోక్షమును జేర్చు మార్గమంచు

మౌనముగ బోధ చేసెడి మాన్యచరిత!

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస!(౦76)

కరుడు గట్టిననా హృదిన్ కరుణ యనెడి

యమృత వాహిని బారించి యతుల మైన

శాంతి సమకూర్చు చున్నావు సదయ హృదయ!

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస!(౦77)

సత్తిది యసత్తిది యనుచు చర్చసేయు

జ్ఞానమెఱుగను దేవ! సుజ్ఞానమిచ్చి

సచ్చిదానందమునుబొందు శక్తి నిమ్ము

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస!(౦78)||06-08-2014||

భావనామయ సంసార బంధనములు

పట్టి వేధించుచున్నవి బహువిధాల

వీనితొలగింపుమని నిన్ను వేడుచుంటి

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస!(౦79)

హంసవై జీవులందున నమరియుండి

సోహమని పల్కుచున్నావు సూక్ష్మరూప!

నిన్ను గుర్తించు నేర్పున్న నీవె “నేను”

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస!(౦80)

నీదుచరణాబ్జములసేవ నిఖిలపాప

సాగరము దాటగాజేయు సాధనమని

నమ్మి సేవించుచుంటి ననారతమ్ము

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస!(౦81)||07-08-2014||

దాతనాకాదు! వేదవిద్యలనెఱుంగ!

సాధుసత్పురుషులసేవ సలుపనైతి!

ఎట్లుదరిజేర్తువో నన్ను యెరుగకుంటి?

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస!(౦82)

అన్నితీర్ధాలు త్రిపుటి యందమరి యుండ

తీర్ధ యాత్రలొనర్చెడి దీక్షలేల?

ఆత్మ తీర్ధాన ముణిగిన నదియె ముక్తి!

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస!(౦83)

గొల్ల పిల్లల గూడిన గోప్యమేమొ?

గిరిని కొనగోట నెత్తిన కీర్తియేమొ?

రాసలీలల యందలి మోసమేమొ?

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస!(౦84)||08-08-2014||

జ్ఞాన దీప్తులు నీయెదలోన నింపి

దారిజూపుచు నడిపెడి దైవమెవరు?

‘నేనె’యని పల్కగావిన నేరనైతి

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస!(౦85)

ఎన్ని జన్మల పుణ్యమో యిపుడు నీదు

భక్తి చేకూరినది; దీన భవ్యమైన

పదవి చేకొందు; నీలోన కుదురు పడుదు;

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస!(౦86)

నీవె దైవము; జగమెల్ల నీవెయగుదు

నీవె కార్యము కర్తయు నీవెయగుదు

నీవుగాని దేమున్నది నిఖిల భువిని?

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస!(౦87)||11-08-2014||

శక్తి గల బిడ్డపై కన్న శక్తి హీను

లైన బిడ్డలపై ప్రేమ యధికముగను

యుంచవలెగద; న్యాయము నెంచుమయ్య

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస!(౦88)

పూలనొసగియు బంగరుచేలములిడి

భక్తినిత్యపూజాది సపర్యలెల్ల

జేయజాలని నన్ను పేక్షింపకయ్య

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస!(౦89)

అంధులకుదృష్టి నిచ్చిన యమృతమూర్తి

భోగ భాగ్యంబు లొసగెడి పుణ్యమూర్తి

నిలుపుకొనుమునన్ కాపాడి నీదుకీర్తి

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస! (౦90)|| 12-08-2014||

మబ్బువీడిన వెన్నెలమాడ్కి, దివ్య

సౌరభములీను మల్లియ సామ్యముగను

నన్నునిర్మల జేయుమాపన్న శరణ!

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస!(౦91)

సర్వభారముల్ నీవని శరణమంటి

దుర్విషాబ్ధిని దాటిమ్చి దుఃఖరహిత

నిర్వికల్ప సుఖంబిచ్చి నిల్పుమింక

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస!(౦92)

శేషశయునుడవై యున్న శేషసాయి!

కృపనుజూపగ రావోయి కృష్ణసాయి!

సన్నుతింతునురానిన్ను సత్యసాయి!

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస!(౦93)||21-08-2014||

తనువు మనసును బుద్ధియు ధనము విద్య

ప్రాణమును నీదు రూపాంతరములె తెలియ

స్వామి!నీకీయ కల్గిన దేమిగలదు?

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస!(౦94)

శ్రీగిరి నివాస మునుజేయు “శివుడ” వీవె

అరుణగిరి యందు నెల కొన్న “యర్పి” వీవె

శేషగిరి పైన వెలసిన “శేషి” వీవె

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస!(౦95)

దేవతాలయ మన్నది దేహ మౌను

దేవుడన్నను జీవుడై తెలియ బడును

దేవదేవుడ వీవని తెలియకుంటి

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస!(096)||22-08-2014||

అంటియంటక నంతట నమరియుండి

అహమహ మటంచు జగతిపై నధివసించు

అవ్యయానంద సంధాయి వయ్య “సాయి”

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస!(097)

తెలియు వాడును తెల్వియు తెలియబడెడి

వస్తువును నీవెగా విశ్వవలయమందు

నిన్ను దెలియగానేర్పేరి కున్నదయ్య

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస!(098)

సర్వజగముల బాలించు సార్వభౌము

డవయు సకల జనుల యవసరముల

ఆదుకొనుచుండ నేనింక యడలనేల?

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస!(099)||23-08-2014||

ప్రతి నిమేషము నాముందు బహువిధాల

రూపముల దాల్చుచున్నావరూపివయ్యు

నిన్ను గుర్తించి పూజించు నేర్పునిమ్ము

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస!(100)

మగడుబిడ్డలు బంధులన్ మమతలోన

చిక్కిదొసగుల నెన్నిటిజేసినానొ

ఒక్కరును నన్ను గనరు; నా దిక్కు నీవె!

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస! (101)

పుణ్యజనములె భువిలోన పుట్టునెడల

నీవుయవతారమెత్తెడి నియతియేల?

పాపులుండుటవల్ల నీ ప్రాపుగల్గె;

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస!(102)||24-08-2014||

తల్లినెడబాసి భీతిచే తల్లడిల్లు

బిడ్డచందాన, సంసార భీతిజిక్కి

యుంటి, నభయంబొసంగుము; యుల్లమలర

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస!(103)

వ్యధలచేక్రుంగ నాకేల? మధురమైన

నీదు నామ సుధారసాస్వాదనమున

మనసు వికసించి, విషయముల్ మరచిపోదు!

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస!(104)

కలత జెందగ నాకేల? కలుష ముడిపి

మోక్ష సుఖమంద జేయంగ మూలమైన

నీదు పదపద్మ సేవల నియతిఁజేతు;

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస!(105)||25-08-2014||

పుట్ట జేసితి వేలనో పుడమి నన్ను

ఏమికార్యము చేయింప నెంచినావొ?

నీదు వశవర్తినై యుంచి ఆదుకొనుము;

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస!(106)

భక్తియను దివ్య జలము బాగుమీర

కడిగి యుంచిన హృదయమన్ కంచమందు

నీదుకరుణామృతమ్మును నింపుమింక

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస!(107)

స్వర్ణలక్ష్మి కాంతమ్మ యన్వయముదాన,

శతక మిది రచియించి యంకితము నిడితి,

దోషములఁద్రోసి, కొనుము సంతోష మొప్ప

షిరిడి పురవాస! సాయీశ! చిద్విలాస!(108)

మంగళము సాయినాధాయ! మంగళంబు!

మంగళము వేదవేద్యాయ! మంగళంబు!

మంగళము షిర్డివాసాయ! మంగళంబు!

మంగళము చిద్విలాసాయ! మంగళంబు!||26-08-2014||

శ్రీసాయీ నాథ పాద పద్మార్పణమస్తు!

సర్వే జనాః సుఖినోభవంతు __/\__

****************************

LikeShow more reactions

CommentShare

కవితాభూషణ, విద్వత్కవిశేఖర, కళాప్రపూర్ణ శ్రీ వెంపరాల సూర్యనారాయణశాస్త్రి గారు రచించింన “శ్రీ భద్రాద్రిరామ శతకము” (1987)

కవితాభూషణ, విద్వత్కవిశేఖర, కళాప్రపూర్ణ శ్రీ వెంపరాల సూర్యనారాయణశాస్త్రి గారు రచించింన “శ్రీ భద్రాద్రిరామ శతకము” (1987)

October 26, 2015 at 12:29am

కవిపరిచయము:
బ్రహ్మశ్రీ వెంపరాల సూర్యనారాయణ శాస్త్రి గారు సాహితీలోకములో సుప్రసిద్ధులు. 

శ్రీ శాస్త్రిగారి ఇతర రచనలు:
శ్రీవేంకటేశ్వరశతకము, రాయడు శాస్త్రి యశశ్చంద్రిక, మునిత్రయ చరిత్రము, శంకరవిజయము, మదాలసా విలాసము, ఆంధ్రరాజ్యేందిర, వరదగురు యశోవికాశము, జీమూతవాహన చరిత్రము, శబర శంకర విలాసము, శ్రీనాథతారావళి, పోతన, విద్యారణ్య ఛరిత్రము, ప్రభావతీ ప్రద్యుమ్న వ్యాఖ్యానము, మనుచరిత్ర వ్యాఖ్యానము.

“శ్రీ భద్రాద్రిరామశతకము” విశేష రచన గురింఛి:
1930 సంవత్సరములో, శ్రీ శాస్త్రిగారి 34 ఏట, శ్రీరామనవమి పర్వదినమున వారి అర్ధాంగి, “కవులు గడియకు వందపద్యములు చెప్పుదుమని, దినమునకొక ప్రబంధము రచింతుమని ప్రతిజ్ఞలు చేయుదురుగదా, ఈ పుణ్యదినమున శ్రీరామచంద్రునిపై ఒక శతమును రచింపరాదా” అని కోరగా శ్రీశాస్త్రిగారు ఉపవాసములోనే “భద్రగిరిధామ! కరుణాసముద్రరామ!” అనే మకుటంతో 98 సీసపద్యములను రచించి, సాయంసమయానికి నీరసముతో కన్నులుతిరిగి పడిపోయిరట. తదనంతరము, తక్కిన 12 పద్యములను పూర్తిచేసి శ్రీరామచంద్రునకు అర్పించినారని శతకములో ముందు మాటగా (నివేదనము) శ్రీ గరిమెళ్ళ అచ్యుత సత్య శేషగిరి సోమయాజులు శర్మగారు తెలిపినారు.

బ్రహ్మశ్రీ వెంపరాల సూర్యనారాయణ శాస్త్రి గారికి పాదాభివందనములర్పించుకొంటూ వారి పద్యములను నా ఈ బ్లాగు ద్వారా శతకప్రియులకు అందించుచున్నాను. 

సీ. శ్రీ జానకీమనస్సేవధిపాలక!
          దశరథచిరతపోధర్మఫలమ!
    గాధేయకష్టసాగరతారణోడుప!
          సౌందర్యజితకోటిజలజబాణ!
    వాలికాదంబినీజాలప్రభంజన!
          హనుమన్మయూరవర్షాభ్ర ఖండ!
    శరభంగముక్తి దాశ్చర్యమంత్రోత్తమ!
          సుగ్రీవదు:ఖసంశోషణార్క!
తే.గీ. నేడు శ్రీరామనవమి నీ నిర్మలాఖ్య
       శతక మొకటి రచించి నీ చరణయుగళి
       నుంచి భవవార్ధి దాఁట నూహించుచుంటి
       భద్రగిరిధామ! కరుణాసముద్రరామ! (1)

సీ. కారణజన్మ! నిన్నేరీతి “సోఽయ”మ్మ
         టంచు ముందుగ నిర్ణయించు వాఁడ
    నిర్గుణుండవు భవన్నీరంధ్ర సంవిదా
         కృతి నెట్లు తెలిసి వర్ణించు వాఁడ
    సకలచరాచర స్థానుండ వైన నీ
        కిదియ తా వని యెట వెదకు వాఁడ
    నిర్వికల్పుఁడ! యె ట్లణీయమౌ బుద్ధి వే
         దాంతవేద్యుని నిన్ను నరయు వాఁడ
తే.గీ. నబ్ధి కేతాము నెత్తినట్లమితసుగుణ
       నిలయుఁ డైనట్టి ని న్నెట్టు పలుకు వాఁడ
       నా తెగువఁ గాంచి యొక నవ్వు నవ్వుకొందె!
       భద్రగిరిధామ! కరుణాసముద్రరామ! (2)

సీ. గుహఁడు రాతిరిఁ బండుకొనఁ జిగురాకుల
          పానుపు వేసి యర్పణము సేసె
    శబరి నిశ్చలభక్తి సరసఫలహార
         ముల తోడ నాతిథ్యమును ఘటించె
    నుడుత యథాశక్తినుదధి సేతువుఁ గట్టు
         తఱిఁ దోఁక నిసుము మాత్రమ్మ చల్లె
    సంపాతి త్వత్కథాశ్రవణోదితాక్షుఁడై
         సీత చరిత్ర లక్షించి చెప్పె
తే.గీ. నట్టులే నేను నాచేత నైన కైత
       వర్ణనము సేయుచుంటి కైవల్య మొందఁ
       జంద్రునకు నూలిప్రోఁ గనుచుంద్రు వినవె?
       భద్రగిరిధామ! కరుణాసముద్రరామ! (3)

సీ. గగన వీథిఁ ద్రిశంకుఁగాఁపు వెట్టిన మౌని
        ని మహత్త్వ మెఱంగునేర్పు వడసెఁ
    గంటఁ ద్రయీగిరుల్ గనుఁగొన్న ముని నీ య
        మేయప్రభావ మర్మిలి నెఱింగె
    వాతాపిదమనవిఖ్యాతుఁడౌ తపసి నీ
          యనుభావసర్వస్వ మాకళించె
    నీ పుట్టు వెంచి యెన్నియొ తరంబులఁ బురో
          ధనుఁడైన మౌని నీతత్త్వ మరసె
తే.గీ. నంతటి మహనుభావుల కలవి యైన
       నీ మహత్త్వము చెప్పఁగనేర్తు మనుట
       యస్మదాదుల మూఢత్వ మగును గాదె!
       భద్రగిరిధామ! కరుణాసముద్రరామ! (4)

సీ. రామాయణములు నీ నామమహత్వంబు
          చాటు నిత్యంబు నుచ్చావచముగ
    శతకంబులో భవత్సగుణనిర్గుణమూర్తు
          లమితరీతుల నుతు లాచరించు
  నాటకంబులు నీ యనంతకల్యాణగు
          ణంబుల నైద్రియికంబు సేయుఁ
  గావ్యముల్ రసము లొల్కఁగ ని యశంబును
          గానం బొనర్చు వాఙ్మధురిమమున
తే.గీ. నట్టి నీ గుణకీర్తన మాచరింపఁ
       బూను నావంటి యల్పజ్ఞుఁడైన మనుజుఁ
       డే మొనర్పఁగఁ జాలు గ్రహింపు ప్రీతి 
       భద్రగిరిధామ! కరుణాసముద్రరామ! (5)

సీ. వేదాంత సూక్తుల వెలుఁగొందు నీ రూపు
          నీరసకవిత వర్ణింపఁ గలదె?
     వాఙ్మనసాతీతవైభవుండ వటంచు
          మునులె తపింప నే ననఁగ నెంత?
     తుంబురునారదాదులె భవద్గుణగాన
          కలన జంకఁగఁ బాడఁగలనె నిన్ను?
     నీ మాయ గెలువఁగా నేరక బ్రహ్మ “దా
          సోఽహ” మ్మనంగ మేమనఁగ నెంత?
తే.గీ. మనుజుఁ డజ్ఞుండు దయనీయుఁ డనుఁగుబంటు
       వీఁ డటంచుఁ దలంచి కాపాడ వేని 
       నాకు దిక్కేది? నా నైపుణం బ దెంత?
       భద్రగిరిధామ! కరుణాసముద్రరామ! (6)

సీ. పాయసపాత్రమర్పణ సేసి నట్టి ప్రా
          జాపత్య పురుషహస్తమున నుండి
     కోసలసుత గర్భకుహరసీమను నవ
          మాసముల్ పెరుఁగుచు మసలి యుంటి
     దశరథజనకభూధవదివ్యమందిరం
          బులు పావనంబులై యలర మసలి
     కైక యిష్టావాప్తికై పదునా ల్గేండ్లు
         సాంద్రాటవులఁ బర్ణశాల నుండి
తే.గీ. వాలిఁ ద్రుంచి వధించి రావణు నయోధ్యఁ
       బట్టమును గట్టుకొని యుంటి ప్రాభవమున
       నిన్నిటిని భద్రగిరి దలదన్నె నుండ
       భద్రగిరిధామ! కరుణాసముద్రరామ! (7)

సీ. భద్రాద్రిరాజంబె పాలవెల్లిగ స్వర్ణ
        డోలావతి తరంగమాలికలుగ
    హోంబట్టు విరిసెజ్జ యురగనయకుఁడుగ
        నఖిల భక్తులు నారదాదులుగను
    సతము వాయని భూమిజాతయే లక్ష్మిగ
        వివిధవాహనములు విహగపతిగఁ
    బచ్చల పదక మేర్పడిన కౌస్తుభముగ
        నిత్యమౌనము యోగనిద్ర గాఁగ
తే.గీ. భూతలము నందు వైకుంఠపురనివాస
       సుఖము లెఱిఁగింప వెలయు విష్ణుఁడవ యనుచుఁ
       దలఁచి వందన మిడుదు సంస్తవ మొనర్తు
       భద్రగిరిధామ! కరుణాసముద్రరామ! (8)

సీ. భవదీయ జన్మ హేతువున వసంతర్తు
         వఖిలజనానందమై తలిర్చె
    భవదీయ జన్మ హేతువుననే చైత్రంబు
         ప్రాణకోటికి సుభాపాది యయ్యె
    భవదీయ జన్మ హేతువునన తచ్ఛుద్ధ
         నవమి యెల్లరకుఁ బండువగ నయ్యె
    భవదీయ జన్మ హేతువునఁ బునర్వసు
         వుత్తమోత్తమ మయ్యె నుడు గణమున
తే.గీ. నీవు పుట్ట నయోధ్య నిర్ణిద్రవిభవ
       శోభ నలరారె ధర్మంబు సుప్రతిష్ఠి
       తముగ వసుమతి రామరాజ్యముగ నెగడె 
       భద్రగిరిధామ! కరుణాసముద్రరామ! (9)

సీ. తపము మెచ్చి వరప్రదానమ్మున నలర్చు
         బ్రహ్మ కసాధ్యుఁడే రావణుండు
    జిష్ణుఁడై త్రిజగతీశిత యైన దేవతా
         ప్రభున కసాధ్యుఁడే రావణుండు
    ప్రత్యక్ష దేవతాప్రథ విరాజిలు విక
         ర్తనున కసాధ్యుఁడే రావణుండు
    కాలకాలాఖ్య లోకఖ్యాతుఁ డైన ధూ
         ర్జటికి నసాధ్యుఁడే రావణుండు
తే.గీ. అనుచు ముక్కోటి దేవత లడలిపోయి
       బిక్క మొగములు వెట్టి నీదిక్కు సేర
       మనుజుఁడవై పుట్టితివి రావణుని వధింప
       భద్రగిరిధామ! కరుణాసముద్రరామ! (10)

సీ. నీ తండ్రి చిత్తము నిష్కళ మైపోయెఁ
         గాని నీ మోము సత్కళల వెలసె
    నీ తండ్రి కన్నుల నీరు గ్రమ్మెను గాని
        నీ చూపు పండు వెన్నెలలఁ జిమ్మె
    నీ తండ్రి పదములు నీరసంపడెఁ గాని
        నీ పదంబులు పోవనే కడంగె
    నీ తండ్రి నోట నింతేఁ బల్కు లేదయ్యె
        గాని నీనోటఁ బూదేనె లొలికె
తే.గీ. యజ్ఞమును గావ గాధేయుఁ డరుగుదెంచి
       నిన్నుఁ బంపు మనంగ నాఁ డెన్ననయ్యె
       నహహ! యాజన్మశూరుండ వనెడు బిరుదు
       భద్రగిరిధామ! కరుణాసముద్రరామ! (11)

సీ. అడు గెత్తి యిల మోపినంత మాత్రన యఱ
         కా ళ్ళెఱ్ఱవాఱుచుఁ గంది పోవ
    నర్కకర్కశదీప్తు లంతంతఁ దీక్ష్ణమై
         కమచిన మోమునఁ జెమట లూర
    నాఁకటి కొక్కింత యాలస్యముగఁ గంద
         మూలముల్ దొరకిన సోలుచుండి
    నిద్ర వోవఁగ నొక్క నిముసంబు జాగైన
         ముద్దొల్కు కనుదోయి మూఁత వడఁగఁ
తే.గీ. గుశిక సుతు వెంట నంటి యేఁగుచు నరణ్య
       సరణి నీ చూపినట్టి శైశవవిలాస
       మెంత వర్ణించినను మది తృప్తి సనదు 
       భద్రగిరిధామ! కరుణాసముద్రరామ! (12)

సీ. ఇంద్రనీలము చెంత నింపారు పద్మరా
         గము వోలె నిర్వురంగములు మెఱయ
    నన్నా! యనుచుఁ దమ్ముఁడా యంచు నన్యోన్య
         మును బిల్చుకొంచు సమ్ముదితు లగుచు
    ముని చెప్పు కథల నూఁకొనుచుఁ దదుభయపా
         ర్శ్వము లత్తి మెత్తన చనుచుఁ ద్రోవ
    నెది యేని గనుపట్ట నిది యేమి? మునినాథ!
        యనుచు నిద్దరు నేకమై యడుగుచు
తే.గీ. వచ్చు నిను భ్రాతఁ గనిఁ బారవశ్య మొంది
       మునులు జోహారు లొనరింప వనులఁ గుశిక
       సుతు ననుసరించు మీ రూపు నుతు లొనర్తు
       భద్రగిరిధామ! కరుణాసముద్రరామ! (13)

సీ. గంగావతరణప్రసంగ మాలించి త
        జ్ఝరి యంతగాఁ బ్రమోదమునఁ బొంగి
    యంగజసంహార మామూల మాలించి
        తద్దాహమునకు సంతాప మంది
    శరజన్మజన్మసంశ్రవణమ్మునను నుబ్బి
        యను పద మ్మాశ్చర్యమున మునింగి
    గౌతమాంతః పురగాథ యాకర్ణించి
        తద్భావముక్తికై దయ దలంచి
తే.గీ. పసితనంబున లక్ష్మణ పార్శ్వగామి
       వగుచు గాథేయు వెంట నీ వరుగు నాఁటి
       చిత్రకృత్యంబు లెంచ నచ్చెరువు పొడుము  
       భద్రగిరిధామ! కరుణాసముద్రరామ! (14)

సీ. ఆఁడుదానిని జంపు టన్యాయ మగు నంచు
         దెలుపు నప్పటి నీ విధేయ మహిమ
     కౌశికోక్త న్యాయగతిఁ జిత్త మల్లలఁ
  బదిలించుకొను నాఁటి భక్తిగరిమ
      తాటకరవము కర్ణాటమై నంతన
  జనియించు నాఁటి యుత్సాహమహిమ
      మెదిరి కేతెంచిన తదుపరి రవియట్ల
  వెలిఁగిన నాఁటి నీ వీరమహిమ
తే.గీ. వినిన నుప్పొంగి పోదుమే కనిన నెంత?
       పరవశుల మౌదుమో నాఁటి తరుణ మందుఁ
       బుట్టిన శరీరు లెంతటి పుణ్యు లౌర!
       భద్రగిరిధామ! కరుణాసముద్రరామ! (15)

సీ. కూఁకటి జుట్టుతోఁ గొమరారు మోమున
        రౌద్రరసం బుదగ్రముగ నుబుక
    జువ్వున ధనువు వంచుచు మౌని దత్తాస్త్ర
        రాజిచే రోదోంఽతరమ్ము గ్రమ్మి
    బహుకాలముగ మునీశ్వరయాగభంజన
        చతురు లైనట్టి రాక్షసులఁ గెడపి
    భూమికి జేనెఁడై పొలుపొందు రూపునఁ
        దపసుల కెల్ల మోదము ఘటించి
తే.గీ. మృతు నొనర్చి సుబాహు మారీచు జల్ధి
       నడుమఁ బడఁ గూల్చి కౌశికానందపూర్వ
       కోపగూహనగౌరవ మొందఁ గంటి
       భద్రగిరిధామ! కరుణాసముద్రరామ! (16)

సీ. శివు విల్లు విఱిచిన చేత సీతాదేవి
         చెట్ట వట్టితివి రంజిల్ల జగము
    మహిపుత్రి మెడఁగట్టు మంగళసూత్రాన
         విజయలక్ష్మికి ముడి వెట్టి తయ్య
    తాపసాశీరక్షతల తోడ శిరసావ
         వహించితి జానకీమృదుపదంబు
    జనకుండు దశరథుండును దేహ మెల్ల క
        న్నులుగఁ గన్గొన లక్ష్మికలన గంటి
తే.గీ. వట్టి కళ్యాణధాము ని న్నాత్మ నిలుప
       నాఁటి నీ పెండ్లి భక్తు లేటేట భద్ర
       గిరిని గావించి సేవించి మురియుచుంద్రు
       భద్రగిరిధామ! కరుణాసముద్రరామ! (17)

సీ. బ్రాహ్మణుం డీతండు పరిభవింప నధర్మ
         మని తొల్త మోడ్చితి హస్త యుగము
    నదె పనిగా నరుంతుదభాష లాడంగ
         వెలసితి మూర్తిమద్వీర మనఁగ
    నేది చూతము దీని నెక్కిడు మని ధను
         స్సు నొసంగ వెలిఁగితి సూర్యుఁ డట్లు
    ఎక్కు వెట్టితి లక్ష్య మేది చూపు మటంచుఁ
         గల్పాంతనిటలాక్షు కరణి మెఱసి
తే.గీ. తవనిసురుఁడ క్షమింపు మ న్నంతఁ జంద
       న మ్మయితి భార్గవుని ధాటి నాఁడు చిత్ర
       మిట్టి స్వాధీనచిత్తుఁ డిం కెవఁడు గలఁడు?
       భద్రగిరిధామ! కరుణాసముద్రరామ! (18)

సీ. తండ్రి కోర్కి సుతుండె దరిఁ జేర్ప వలెఁ గాదె
         యని పంక్తిరథుని నూరార్చి భక్తి
    నమ్మ! నాకు సుఖాస్పద మ్మగు వని నుండఁ
         గనికరించితి వంచుఁ గైక కెఱఁగి
    తల్లి! నా కై దురపిల్లకు మనుచుఁ గౌ
         సల్య కన్నీరు హస్తమున నొత్తి
    నేను వత్తును మఱినే వత్తు నని సీత
         సౌమిత్రియును వేఁడ సమ్మతించి
తే.గీ. హోరు మనుచు నయోధ్యలో వార లెల్ల
       రేడ్చుచును వెంట రాఁ గానకేఁగు నీస్వ
       రూప మెంచంగ గుండె నీరుగ స్రవించు
       భద్రగిరిధామ! కరుణాసముద్రరామ! (19)

సీ. సిద్ధమౌ పట్టాభిషేకమ్ము విఘటించు
         కైకపై నింత యాగ్రహము లేదు
    నిష్కారణముగ వనికి నేఁగు మని పల్కు
         జనకు నాజ్ఞ కొకింత వనట లేదు
    గర్భవాసప్రేమఁ గౌసల్య విలపింప
         స్వాంత మం దింత చంచలత లేదు
    భరతుండు రాజ్య మర్పణ సేయ నడుగులఁ
         బడ ధర్మపథ మింత విడువలేదు
తే.గీ. అహహ! నీ శాంతి దాంతి స్థైర్యంబు ధర్మ
       మే మనఁగ వచ్చు నినుఁ బోల్ప నేది మచ్చు?
       జగదతీతచరిత్ర! భూజాకళత్ర!
       భద్రగిరిధామ! కరుణాసముద్రరామ! (20)

బ్రహ్మశ్రీ గుండ్ల పుండరీకాక్షరావుగారి కార్తీకంలో భగవద్గీత ప్రవచనములు🙏🏼

బ్రహ్మశ్రీ గుండ్ల పుండరీకాక్షరావుగారి ప్రవచనములు:

1.కార్తీకములో - భగవద్గీత - కర్మయోగము శ్లో.నియతం కురు కర్మ త్వం కర్మ జ్యాయోహ్యకర్మణః శరీరయాత్రాపి చ తే న ప్రసిధ్యేదకర్మణః. (3-8) భగవద్గీత అర్థములు: త్వం- నీవు; నియతం - విధిగా చేయదగిన, తప్పకచేయవలసిన; కర్మ- కర్మను(Duty); కురు- చేయుము అకర్మణః - కర్మచేయకపోవడముకంటే; కర్మ- కర్మచేయడం; జ్యాయః - శ్రేష్ఠము మంచిది; అకర్మణః - కర్మచేయకపోవడమువలన; తే- నీకు;శరీరయాత్రాపి- జీవయాత్రకూడ; నప్రసిధ్యేత్- సాగదు. భావముః నీవు విధిగా శాస్త్రవిహితకర్మను చేయవలెను. కర్మ చేయకుండా తప్పించుకొనకుము. కర్మ చేయడం చాలా మంచిది. నీవు కర్మ చేయక ఉండినచో జీవయాత్ర సాగదు. కర్మయోగమే క్రమశిక్షణ. కాలమును వృధాగా గడుపువారు కర్మయోగమును పాటించలేరు.కర్మయోగమువలననే భక్తి సాధ్యము. కర్మయోగములోనే సర్వము ఉన్నది. మాతృదేవో భవ! పితృదేవోభవ భవ! ఆచార్యదేవో భవ!అతిథిదేవో భవ! ఈ వేదవాక్యములను ఆచరించనివారు కర్మయోగమును పాటంచలేరు. పెద్దవారిని, జ్ఞానులను, గురువులను, తల్లితండ్రులను అవమానపర్చువారు, కర్మయోగమును పాటించక అశాశ్వతమైనసుఖములను అనుభవించుచూ కాలమును వృధాగా గడుపువారు అనేక కష్టములను,ఆపదలను పొందుదురు. పరమాత్మ వెంటనే శిక్షించడు. చాలా అవకాశము ఇస్తాడు. నిగమశర్మను(పుండరీక) వెంటనే శిక్షించలేదు. పుండరీకుడు చివరకు తాను చేసిన తప్పును తెలిసికున్నాడు. మారీచుడు రాముని చంపవలలెనని రెండుసార్లు ప్రయత్నములు చేసినాడు. అయిననూ, రాముడు చంపకవదలివేసినాడు. తరువాత ధర్మమూర్తి రాముని చరిత్ర తెలిసికొని పశ్త్చాత్తాపముచెందాడు. సాధువుగామారాడు. కర్మయోగము పాటించుటకు నియమములుః 1)కాలమును అర్థము చేసికొనవలెను. కాలముతోపాటు శరీరము వికారముచెందుచుండును. గడిచిన శరీరము, గడిచిన కాలము నీకు తిరిగిరావు. అందువలన పరమాత్మ ఉపదేశానుసారము కాలమును వృధాచేయక తమ ధర్మమును తాము తప్పక పాటించవలెను. 2)ముందుగా తన్నుతాను కర్మ(క్రమశిక్షణ)యోగములో నిమగ్నము కావలెను. 3)మొదటిగా పెద్దలకు నమస్కరించుట అనగా పరమాత్మకు నమస్కరించుట. ఆలయములోని దేవుడికి నమస్కరిస్తాను కాని పెద్దలకు నమస్కరించననువాడు మూర్ఖుడు. 4)ఎదుటివానిలోని పరమాత్మను దర్శించినవాడు కర్మయోగమును పాటించినవాడు. అతడే భక్తుడు లేక మనీషి. ఓం శాంతిఃశాంతిఃశాంతిః.

2. కార్తికములో భగవద్గీత - మనస్సు(ఆత్మా).

శ్లో. ఉధ్ధరేదాత్మనాత్మానం నాత్మానమవసాదయేత

ఆత్మైవహ్యాత్మనో బంధురాత్మైరివ రిపురాత్మనః (6-5)

అర్థములు: ఆత్మానం - తనను; ఆత్మనా - తనమనస్సుచేతనే; ఆత్మానం - తనను; అవసాదయేత్ - నశింపచేసికొనకూడదు; ఆత్మా ఏవ - తనే; ఆత్మనః - తనకు; బంధుః - బంధువు; హి - కదా; ఆత్మాఏవ - తానే; ఆత్మనా - తనకు; రిపుః - శత్రువు.

భావముః ఆత్మా- మనస్సు, శరీరము, బుద్ది, పరమాత్మ. తాను తన మనస్సుతోనే తాను ఉధ్ధరించుకొనవలెను. తన మనస్సును తాను నశింపచేసికొనరాదు. తన మనస్సే తనకు బంధువు, తన మనస్సే తనకు శత్రువు. అయిదు ఇంద్రియములకు మనస్సు అధికారి. ఇంద్రియములను మనస్సుతో వశము చేసికొనినచో నీవు ఉధ్ధరింపబడుదువు. తన మనస్సును తాను తక్కువగా అంచనా వేయరాదు. మనస్సుఎవరోకాదు పరమాత్మయే. మనస్సును సదా పవిత్రముగా ఉంచుకొనవలెను. అదియే యోగము. ఎవరు మనస్సును అపవిత్రముగా చేసికొందురో వారు తమంతటతామే క్షీణతలో ఉందురు. మారీచుడు చివరకు తన్నుతాను ఉధ్ధరించుకొనినాడు. “రామోవిగ్రహవాన్ ధర్మః“ అని తెలిసికొనినవాడు. రాముని ధర్మగుణమే అతని మనస్సును ఉధ్ధరించినది.

1)మనస్సే అన్నిటికి మూలము. మనస్సు నిర్మలముగా ఉంచుకొనుటకు ధర్మాచరణ అవశ్యము అనుసరణీయము.

2)ఆహారనియమములు, విహారనియమములు యుక్తములుగా ఉండవలెను.

3)ధ్యానయోగముచే మనస్సును వశముచేసికొనవచ్చును.

4)నిష్కామకర్మయోగముచే వశము చేసికొనవచ్చును.

5)సత్సంగముచే వశము చేసికొనవచ్చును.

6)నామసంకీర్తనచే వశము చేసికొనవచ్చును.

7)గురువును ఆశ్రయించి వశము చేసికొనవచ్చును.

మనస్సు వశము చేసికొనినవాడు, పరమాత్మ సాక్షాత్కారమును పొందును. (6-6&6-7) శ్లోకములను అనుసంధానము చేయవలెను. మనస్సును వశము చేసికొనినచో స్వర్గము. లేనిచో, నరకము. అర్జునుడు మనస్సును వశము చేసికొనలేక, గురువును (శ్రీకృష్ణపరమాత్మను)ఆశ్రయించాడు. మహర్షులు ధ్యానయోగముచే మనస్సును వశము చేసికొని పరమాత్మను దర్శించుచున్నారు.

శ్రీలలితామాత పాశము, బాణము, చెరకుగడ, పుష్పబాణములను ధరించిన రూపమునకు అర్థము- మనస్సును వశము చేసికొనుము. మనస్సును వశము చేసికొనినవాడు మోహమును చెందడు. సుందరకాండలో, శ్రీమాన్హనుమ లంకలో సౌందర్యమంతా చూసాడు. కాని, మనస్సుచే ఇంద్రియములు జయించిన జితేంద్రియుడు కనుక, రామకార్యమును సఫలము చేసిన మహాత్ముడు. మనస్సును వశము చేసికొనినవానికే భక్తి కలుగును.

ఓం శాంతిఃశాంతిఃశాంతిః.

3. కార్తికములో భగవద్గీత - మిథ్యాచారము.

శ్లో. కర్మేంద్రియాణి సంయమ్య య ఆస్తే మనసా స్మరన్

ఇంద్రియార్థాన్ విమూఢాత్మా మిథ్యాచారః స ఉచ్యతే. (3-6)

అర్థములు: యః - ఎవడు; కర్మేంద్రియాణి- వాక్, పాణి, పాద, పాయు,ఉపస్థలను; సంయమ్య- బలవంతంగా నిగ్రహించి; మనసా - మనస్సుతో; ఇంద్రియార్థాన్ - ఇంద్రియవిషయములను; స్మరన్ - తలంచుచూ; ఆస్తే - జీవించుచండునో; సః- అట్టి' ; విమూఢాత్మా- మూఢబుద్ధికలవాడు; మిథ్యాచారః - అసత్యమైన లేక దురాచారమైన ప్రవర్తన కలవాడని; ఉచ్యతే - చెప్పబడును.

భావముః కర్మేంద్రియములును,జ్ఞానేంద్రియములను(10)మనస్సులో బలవంతంగా అదిమి పెట్టి, ఆ మనస్సుతోనే ఇంద్రియవిషయములను స్మరించుచూ ఉండువాడు మూఢబుద్ధికలవాడు. ఇతని ఆచరణ మిథ్యాచారము. అనగా ధర్మబద్ధముకాని ఆచారము. దురాచారము. రావణుడు ఇంద్రియములను మనస్సుతో బలవంతంగా అదిమిపెట్టి తపస్సు చేసి శక్తిని పొందాడు. అదిమిపెట్టిన ఇంద్రియములు విజృంభించాయి. అధర్మప్రవర్తనతో లోకాలను బాధించాడు, ఫలితముగా సర్వ నాశనమయినాడు.

1)పైకి కాషాయాంబరములు లోపల ఇంద్రియలోలత్వము.

2)పైకి మృదుత్వం లోపల త్రికరణశుద్ధి లేకపోవడం.

3)పైకి వేషము (కట్టు , బొట్టు ) లోపల ఇంద్రియ ఘోష.

4)పైకి నామసంకీర్తనాదులు లోపల బహు ఆలోచనలు. (పారాయణములు, సంకీర్తనములు మనస్సును వశము చేసికొనుటకు. కొందరు తద్వతిరేకము.)

5)పైకి వేషము. కొందరు గురువులను, తల్లిదండ్రులను, అత్తమామలను, మంత్రులను ధిక్కరించుచూ పారాయణాలు చేయువారు

ఈ విధముగా ప్రవర్తించువారు మిధ్యాచారులు. వీరికి శ్రేయోమార్గము దుర్లభము. నరకము తధ్యము. మిథ్యాచారము లేకుండా సదాచారమున ప్రవర్తించువారు ధర్మమును ఆచరించినవారగుదురు. సదాచారము అందరికి వర్తించును. ‘సదాచారప్రవర్తికా‘ - లలితానామము. ఎవరు సదాచారులో వారిని లలితామాత అనుగ్రహించును.

ఓం శాంతిఃశాంతిఃశాంతిః.

4.కార్తికములో భగవద్గీత - జ్ఞానసముపార్జన.

శ్లో. తత్ విద్ధి ప్రణిపాతేన పరిప్రశ్నేన సేవయా

ఉపదేక్ష్యంతి తే జ్ఞానం జ్ఞానినః తత్వదర్శినః. (4-34)

అర్థములు: తత్ - ఆ పరమాత్మను గురించిన జ్ఞానమును; విద్ధి - తెలిసికొనుము; ప్రణిపాతేన - సాష్టాంగప్రణామముచేసి; పరిప్రశ్నేన - భక్తిపూర్వకముగా ప్రశ్నించి; సేవయా - సేవచేత; తే - నీకు; తత్వదర్శినః - పరమాత్మను గురించిన జ్ఞానము పొందినవారు; జ్ఞానినః - జ్ఞానులు; జ్ఞానం- జ్ఞానమును. ఉపదేక్ష్యంతి - ఉపదేశించుదురు.

భావముః పరమాత్మను గురించిన జ్ఞానమును తెలిసికొనుము. అందుకొరకై తత్వవేత్తలకు సాష్టాంగనమస్కారముచేసి వారికి సేవచేసి వినయపూర్వకముగా ప్రశ్నించి తెలిసికొనుము. జ్ఞానము మనిషికి మూడవ నేత్రము వంటిది. అజ్ఞానమను నల్లనిపొరను గురువను వైద్యుడు జ్ఞానమను శలాకతో(పుల్ల) చికిత్స చేయును. కనుక గురువును ఆశ్రయించి జ్ఞానము పొందవలెను.

టివి మరియు పుస్తకములున్నవి కదా, అవి ప్రసాదించునని అనుకొనరాదు. అవి గురువు నుండి పొందిన తరువాత సహాయకారులగును. మన భారతీయ సాహిత్యమంతయూ గురుశిష్యుల పరిప్రశ్నల, సమాధానములతోనిండి ఉన్నది.

గురువును ఆశ్రయించి జ్ఞానమును పొందినవారు....

1)శ్రీకృష్ణుడు అర్జునునకు ఉపదేశము - భగవద్గీత.

2)యముడు నచికేతునకు ఆత్మవిద్యా ఉపదేశము - కఠోపనిషత్

3) 1)సుకేశుడు 2)సత్యకాముడు 3)గర్గవంశమున సూర్యుడు 4)కౌసల్యుడు 5)భార్గవుడు. 6)కబంధీ. ఈ ఆరుగురు శిష్యులు పిప్పలాదమహర్షిని సేవించి ఆరు ప్రశ్నలు వేసి బ్రహ్మజ్ఞానమును పొందిరి- ప్రశ్నోపనిషత్.

4)తైత్తిరీయమంతా - గురు శిష్యులు.

ఈ విధముగా ఉపనిషత్తులన్నియూ గురుశిష్యుల పరిప్రశ్నేన సేవయా. భారత భాగవత రామాయణాదులు కూడా పరిప్రశ్నేన సేవయా. శంకరాచార్యస్వామికి, వివేకానందస్వామికి ఇంకా ఎందరో మహానుభావులకు గురువులున్నారు. గురువులవలననే వారు మహాత్ములయినారు.

1)న హి జ్ఞానేన సదృశం పవిత్రమిహ విద్యతే.

2)శ్రద్ధావాన్ లభతే జ్ఞానం.

జ్ఞానము పరమాత్మ స్వరూపము. కనుక జ్ఞానమును పొందినవారు పరమాత్మ సాక్షాత్కారమును పొందుదురు. జ్ఞానం లబ్ధ్వా పరాం శాంతిం.

లౌకికవిద్య, అలౌకికవిద్య అని విద్యలు రెండు విధములు. లౌకికవిద్య జీవించడానికి అవసరమగునంత ధన సంపాదన. ఇది ఇహమునకు.

అలౌకికవిద్య(పరమాత్మ జ్ఞానము) ఇహమునకు శాంతి మరియు పరమునకు సుఖమును కలిగించును. . తేజస్వి నావధీతమస్తు! ఓం శాంతిఃశాంతిఃశాంతిః.

5. కార్తికములో భగవద్గీత - ఆహారనియమములు

శ్లో. యుక్తాహారవిహారస్య యుక్తచేష్టస్య కర్మసు

యుక్తస్వప్నావబోధస్య యోగో భవితి దుఃఖహా (6-17)

అర్థములు:

యుక్త - తగిన; ఆహార - నియమిత ఆహారమును; విహారస్య- శబ్దస్పర్శాదివిషయాలను ధర్మయుక్తముగా అనుభవించువాడు; కర్మసు - కర్మలయందు; యుక్తచేష్టస్య - ధర్మయుక్తమైన ప్రవృత్తులు కలవాడు; యుక్త - తగిన /నియమితమైన; స్వప్న- నిద్ర,; అవబోధస్య- మేలుకొని ఉండుయోగికి; దుఃఖహా - దుఃఖమును నశింపచేయు; యోగః - యోగము; భవతి- కలుగును.

భావముః యుక్తమైన ఆహారమును తీసికొనవలెను . ధర్మయుక్తమైన ఇంద్రియవిషయములను అనుభవించవలెను. కర్మలయందు, చేష్టలయందు నియమములు పాటించవలెను. నిద్ర, జాగరణలందు నియమములు పాటించవలెను. ఈ నియమములు పాటించు యోగికి సంసారమువలన కలుగు దుఃఖము నశించును.యోగము సిద్ధించును.

మన ఉదరములో వైశ్వానరాగ్ని ఉన్నది (15-14) ఈ అగ్ని పరమాత్మ స్వరూపము. ఉదరము ఒక యజ్ఞగుండము. యజ్ఞగుండములోని అగ్నికి పవిత్రమైన హవిస్సు అనగా శుచిగల ఆహారమును సమర్పింతుము . ఉదరమును సదా ఒకవంతు ఖాళీగా ఉంచవలెను. మిగిలిన మూడు వంతులలో ఒకవంతు నీరు రెండు వంతులు ఆహారమును నింపవలెను. (17-7-10) ఈ ప్రకారము ఆహారమును తీసికొనవలెను. మనము తీసికొనే ఆహారముయొక్క శక్తి(సూక్ష్మాంశము) మన మనస్సుకు చేరును. సాత్వికాహారమువలన సత్వగుణము కలుగును.ఈ విధముగా తక్కినవి. సాత్వికాహారమువలన, ధర్మయుక్తములైన కర్మలవలన, ప్రవృత్తులవలన, నిద్ర జాగరణలవలన యోగము సిద్ధించును. యోగము కలిగినపుడే సంసారదుఃఖము నశించును. అతిగా తినడం, అతిగా విహారములనుభవించుట, అతిగా నిద్ర, అతిగా జాగరణ, అతిగా కర్మలను చేయుట - ఇవి పనికిరావు. ఇవి అనారోగ్యమును కలిగించును కూడా.

కార్తికమాసములో ముఖ్యముగా ఉపవాసములుండి ఆహారనియమములు పాటింతురు. కాని ఎల్లపుడు పాటించవలెను. ధ్యానయోగము పాటించువారు తప్పనిసరి గా ఈ శ్లోకములలోని నియమములను పాటించవలెను. ముఖ్యముగా గర్భవతులుగా ఉన్న స్త్రీలు తప్పక ఈ నియమములను పాటించవలెను. తొమ్మిదినెలలు యోగమును అనుభవించుదురు. ఈ కాలమున ఈ శ్లోకమును అర్థము చేసికొని పవిత్రత పాటించినవారు ధన్యులు.

ఓం శాంతిఃశాంతిఃశాంతిః.

6 కార్తికములో భగవద్గీత - యోగక్షేమాలు

శ్లో. అనన్యాః చింతయంతో మాం యే జనాః పర్యుపాసతే

తేషాం నిత్యాభియుక్తానాం యోగక్షేమం వహామ్యహమ్।। (9-22).

అర్థములు: యే - ఏ; జనాః - భక్తులు; అనన్యాః - మరియొక ఆలోచన లేక; చింతయంతః - నన్నే ధ్యానించుచూ; మాం - నన్నే; నిత్యఅభియుక్తానాం - సదా నిర్మలమైన మనస్సుతో ఏకాగ్రతతో; పరి - ఉపాసతే - భక్తితో సేవించుచున్నారో వారి; యోగ - యోగమును; క్షేమం - క్షేమమును; అహం -నేను; వహామి- మోయుచున్నాను.

భావము: ఏ భక్తులు ఎటువంటి ఇతర ఆలోచనలు లేక నిర్మలమైన మనస్సుతో సదా నన్ను భక్తితో సేవించుచున్నారో  

వారియొక్క యోగక్షేమాల బాధ్యతను నేనే వహించుచున్నాను.

యోగము - ఆత్మ పరమాత్మలో కలిసే ప్రయత్నము; పర్యుపాసతే - అనన్య భక్తితో కవులు రచనలు చేయుట; సంగీతము, చిత్రలేఖనమ, శిల్పము, నృత్యాదులచే పరమాత్మను సేవించుట; ధ్యానయోగము ద్వారా ఆత్మ సాక్షాత్కారము - నిష్కామకర్మయోగముచే ఆత్మదర్శనము- భక్తియోగము ద్వారా సేవించుట. వీటిలో ఏమార్గముచేతనైనా పరమాత్మను సేవించుట.

క్షేమము - యోగమువలన ఏది సిద్ధించినదో దానిని రక్షించుట క్షేమము

కృష్ణపరమాత్మ ఈ రెంటి బాధ్యతలను నేను వహిస్తానని దృఢముగా చెప్పుచున్నాడు.

అనన్యచింతన - ఇంద్రియములను ఇంద్రియవిషయములందు లగ్నము చేయకుండుట. నిర్మలమైన మనస్సును బుద్ధియందు నిలుపుట.

వ్యాస, వాల్మీకి, కాళిదాసాది గీర్వాణభాషామహాకవులు అనన్యచింతనతో రచించిన మహాకావ్యములు నేటికినీ అజరామరముగా ఉన్న అమృతకలశములు; నన్నయ, తిక్కన, ఎర్రన, పోతనాది తెలుగుకవుల రచనలు తెలుగువారికి జ్ఞానమకరందములు; శతాధికగ్రంథకర్త కీ.శే.విశ్వనాథ సత్యనారాయణగారి రచనలు సాహిత్య సౌరభాలు; ఇంకనూ అనేకకవులు పరమాత్మను అనన్యచింతనతో ధ్యానించి రచించిరి.

సంగీతము ద్వారా త్యాగయ్య, ముత్తుస్వామి మొదలగువారు, శిల్పకళ, చిత్రకళల ద్వారా పరమాత్మను ధ్యానించి తరించిన వారందరో కలరు. వీరి రచనలన్నింటి బాధ్యతను పరమాత్మ చేపట్టి వారికి యశ్చంద్రికలను అనుగ్రహించుచున్నాడు. కేవలము భక్తితో తనను సేవించినవారి యోగక్షేమాల బాధ్యతను తాను వహిస్తానని పరమాత్మ మనకు భరోసా ఇస్తున్నాడు.

ఓం శాంతిఃశాంతిఃశాంతిః.